Od Seto do Iwis i Neriel

Nie długo zajęło mu powrócić na ziemię. Poczekał na dziewczyny. Wyciągnął z kieszeni telefon i zaczął coś notować. Po chwili odwrócił się i poszedł przed siebie jakby zapominając o towarzystwie dziewcząt.
- Jak będziesz tak pisać na telefonie idąc to w końcu się wywrócisz! - mruknęła Neriel. Zatrzymał się i odwrócił do nich nie przestając notować.
- Mhmm.. Taa.. Nie martw się o mnie skarbie.. - odparł. Szczerze? Nawet jej nie posłuchał. Weatchnął cicho po czym schował telefon spowrotem do kieszeni i spojrzał na nie - lepiej wracać - powiedział szorstko i spojrzał w niebo. Tak. Trzeba wracać. Bez słowa ruszył przed siebie. Obie poszły za nim utrzymując widoczny dystans. Dwa? Może dwa i pół metra? Ważne, że tak. Idąc tak nic nie robiąc znudził się tym i ponownie wyciągnął z kieszeni telefon. Wrócił do twórczego zajęcia jakim jest notowanie. Od czasu do czasu rzucał dziewczynom podejrzliwe spojrzenia. Nie zbyt go to obchodziło, czy zauważyły czy nie. Teraz obchodził go telefon oraz to czy wrócą szybko do ośrodka.

<Iwiś? Nerieliś? :3>

Od Seto do Iwis i Neriel

Znaleźli się w nieciekawej sytuacji. Niezbyt kolorowo. Nie chciałby zginąć od wybuchu tak jak jego ojciec. Zdecydowanie. Warknął coś cicho pod nosem i rozejrzał się panicznie.
- Choleeeraa.. - mruknął i spojrzal na Neriel po czym na Iwis i tak kilka razy. Mógłby jakoś znieść Neriel po rusztowaniu ale to byłoby trudne i co ważniejsze uciec z pola rażenia, oraz przy okazji nie wpaść na zdenerwowanego Oyame. Skąd można wiedzieć czy jest czy go nie ma? Możliwe, że ktoś zauważył ich brak. Spojrzal na obie dziewczyny i rozłożył bezradnie ręce.
- Wracajmy już.. - uśmiechnął się nerwowo. Łatwo było dostrzec w jego oczach strach i obawe.
- Czyli nie masz żadnego planu, tak? - skrzywiła się Neriel. Uśmiech na twarzy Seto znikł i spuścił głowę.
- Nie taki planowałem swój koniec.. - mruknął i spojrzał kątem oka na rusztowanie. Warto zaryzykować. Może uda się mu znieść dziewczynę, oczywiście jeżeli sama wykaże chęci pomocy.
- Ewentualnie mogę znieść Neriel.. A Iwis, musiałabyś nie robić żadnych gwałtownych ruchów inaczej się pośliźniesz i spadniesz. - podniósł głowę i spojrzał na dziewczyny - ale szybko, tak lub nie bo nie mam zamiaru tutaj zakończyć swojego marnego żywotu! To jak? - spojrzał oczekująco na nie.

<Gomeneee, że tyle czasu mi to zajęło ;-; wena sobie poszła i nie wróciła + gomene, że takie krótkie. Poprawię się! Iwis? Neriel?>

Wyniki konkursu

Na początek pragnę przeprosić za opóźnienie. Jak słusznie zauważyła Tianko 11 =/= 3. Nie będę wymyślać żadnych tłumaczących mnie barwnych historyjek, bo jestem leniem i mi się nie chce, tak samo jak mi się nie chciało napisać tych wyników. Zanim jednak przejdę do wyników, chciałabym przypomnieć o dodawaniu etykiet do opowiadań - niektórzy tego nie robią, a to ułatwia nam pracę i poruszanie się po blogu. __________________________________________________ Wybór zwycięzców był trudny, ponieważ każde opowiadanie w jakiś sposób mi się podobało. Najlepiej wszystkim dałabym pierwsze miejsce. Ostatecznie jednak wyboru dokonać było trzeba i prezentuje się to następująco: I miejsce Neriel Sonozaki (opowiadanie konkursowe) > 140 PD > 400M > Wybrana przez siebie broń > 2x Esencja Magiczna II miejsce Seto Hayata (opowiadanie konkursowe) > 120 PD > 200M > Wybrana broń nie droższa niż 300M > 1x Esencja Magiczna III miejsce Iwis Orihira (opowiadanie konkursowe) > 100 PD > 100M > Wybrana broń nie droższa niż 300M Dodatkowo, w ramach przeprosin za to ogromne opóźnienie, każdy z uczestników dostaje ode mnie nagrodę w postaci 10 łyżeczek masła, które zaśmiecają Wasze ekwipunki, niczemu nie służą i są totalnie bezużyteczne - można je ewentualnie odsprzedać w magazynie za 25M za sztukę. Lub zużyć na nie swoją Esencję i wykorzystać je jako broń, jeżeli bardzo Ci na tym zależy. Postaram się również o odbudowanie bloga w najbliższych dniach i przede wszystkim ukończenie go, bo jak powszechnie wiadomo nasz sklepik nadal nie jest dobrze zaopatrzony, a połowa z planowanych przeze mnie opcji i dodatków nie została wprowadzona. A na koniec łapcie obrazek małego Oyamątka.

Od Seto do Iwis i Neriel

Słyaząc swoje imię przybiegł do dziewczyn. Neriel najwyrazniej zemdlała. Widząc to, że przygniotła biedną Iwis, Seto wziął ją na ręce. Nie była szczególnie ciężka. Powoli zaczął zchodzić na dół. Trzeba by ją wynieść na zewnątrz. Iwis poszła za nim wpatrując się w niego, jakby zaraz miał upuścić Neriel. Wyszedł z budynku a za nim Iwis. Skierował się na ławkę i delikatnie położył na niej Neriel. Oby nic jej nie było. Odszedł kawałek od nich. Iwis siedziała przy Neriel. Wydawała się jakby faktycznie bała się o nią. Seto uśmiechnął się lekko widząc to. Blondynka od razu zauważyła jak się uśmiecha.
- Co się głupio uśmiechasz? Jej przecież może coś się złego stało! - powiedziała i zrobiła minę oburzonego dziecka. Seto nie odpowiedział tylko się odwrócił. Nie przestawał się uśmiechać. Nie wiadomo dlaczego już widział ich jako partnerki.
- Głuchy jesteś? - mruknęła. Słysząc to Seto odwrócił się do niej radośnie się uśmiechając.
- Pa-su-je-cie do sie-bie! - przesylabował i się wyprostował dumnie.
- Słucham? - spojrzała na niego z niedowierzaniem - skąd możesz o takich rzeczach wiedzieć, skoro nie wiesz o czym myślę?!
- Ehh.. Znowu wychodzi na to, że nie biorę pod uwagę uczuć innych.. - westchnął ciężko. No taka prawda. Powinien to zmienić.. Ale przecież to takie trudne. Iwis zamilkła. Chłopak spojrzał na nie jeszcze raz, po czym zdjął bluzę, podszedł do Neriel i przykrył ją. Nie będzie ciekawie, jeżeli się rozchoruje.
- Zaraz się przeziębisz - powiedziała przyglądając się mu.
- Trudno. Przynajmniej nie będę musiał chodzić na treningi. - wzruszył ramionami i spojrzał w niebo. Ano, tak.. Obiecał przecież, że będzie chodził na treningi.. Ale jak ma to zrobić, jeżeli się rozchoruje? Jakoś to przeboleje. Jeżeli obiecał to dotrzyma słowa.

<Iwis? Neriel?>

Od Seto do Iwis i Neriel

Dojście do miasta nie zajęło dużo czasu, ale i tak jeżeli mają wracać to autobusem. Nie chciało mu się wracać na piechote. Za długo. Jak dla niego. Westchnął cicho i się rozejrzał. Miał nadzieję, że nie będzie o tej porze nikogo.. Ale jednak było trochę ludzi. Oby nie spotkał nikogo znajomego. Na przykład z gimnazjum. Znów zaczęli by na niego głupio gwizdać i wypytywać gdzie ma kiecke. Na tę myśl zarzucił kaptur na głowę. Mruknął coś cicho i spojrzał na Iwis, która zadała pytanie.
- Sam nie wiem.. - mruknął cicho i ruszył przed siebie. Jednak po chwili Neriel złapała go za kaptur i pociągnęła.
- Oi! Nie masz prawa zostawiać nas! Co jeżeli ktoś nas napadnie?! - oburzyła się. Seto starając się uniknąć jej wzroku wkurzonej panienki wyrwał się jedynie. Westchnął po czym się odwrócił.
- w takim razie musicie bardzo uważać! - zaśmiał się cicho. Jeżeli faktycznie coś się im stanie to prawdopodobnie całą winę zwalą na niego. To nie będzie fajne bo już dość ma problemów. Wzrokiem szukał jakiegoś wysokiego budynku.
- Jeżeli nie chcecie się zgubić to możecie iść ze mną. - mruknął i ruszył w stronę jednego z większych budynków. Spojrzał za siebie nie zatrzymując się. Jednak wolały za nim iść. Bez słowa obszedł budynek i zatrzymał się za nim. Pusto. Niezwykle pusto. Brak żywej duszy. Tylko on, Neriel i Iwis.
- Co Ty chcesz? - spytała Iwis i nieco przekrzywiła głowę. Seto wskazał na górę - nadal coś nie łapię.. - westchnęła cicho.
- on chce wejść na górę.. - mruknęła Neriel łapiąc się za głowę, jakby ubolewała nad głupotą Iwis lub czymś takim. Seto zaśmiał się cicho i spojrzał na budynek. Było rozstawione rusztowanie. Pewnie niedawno był albo będzie remont. Ruszył w stonę kontenera na śmieci, który stał pod blokiem. Bez problemu na niego wszedł i wdrapał się na parapet wyżej. Spojrzał na Neriel i Iwis po czym z parapetu przeskoczył na rusztowanie. Tam się zatrzymał i spojrzał na dziewczyny. Ciekawe, czy będą miały problem z wejściem na rusztowanie. Iwis podbiegła do kontenera i z łatwością na niego weszła. Miała problem na wejście na parapet ale jednak się jej to udało. Wskoczyła na rusztowanie. Zachwiała się i spadłaby, gdyby nie Seto złapał ją za ręke i przyciągnął do siebie, żeby znowu nie miała powtórki z rozrywki. Puścił ją a ona od razu cofnęła się do tyłu. Spojrzał na nią kątem oka.
- Z-za blisko. - jęknęła. Seto pokręcił głową i spojrzał na Neriel. Jej też powinno się udać. Do tego jest wysoka i to powinno być dla niej proste. Nie widział w niej choć by trochę entuzjazmu. Niechętnie podeszła do kontenera i weszła na niego. Faktycznie szło jej to dobrze. Z wejściem na parepet a później na rusztowanie tym bardziej. Bez słowa odwrócił się i szedł dalej. Miał już małe doświadczenie w spinaniu się po rusztowaniu i szybko mu to szło, ale specjalnie nie śpieszył gdyby miał pomóc którejś z dziewczyn. Nie długo zajęło im wejście na dach. Seto ruszył w stronę krawędzi i stanął przy niej przyglądając się ludziom na dole. Takie małe mróweczki w wielkim świecie problemów. Usiadł na dachu nie odwracając od dołu wzroku. Obserwując ich z góry czuł się dobrze.

<Iwis-kun? Neriel-kun?>

Od Seto do Iwis i Neriel

Stał chwilę zamyślony. Gdzie mogli by pójść?
- Albo jendak nie wiem - westchnął cicho - do miasta za daleko.. Poza tym Neriel ma 17 lat, a ja nie chce znów obudzić się w Niemczech w psychiatryku.. Ciekawe, czy mnie jeszcze pamiętają? - zamyślił się. Neriel spojrzała na niego jak na wariata.
- Zaraz, skąd wiesz ile mam lat? - spytała i spojrzała na niego oczekująco.
- Nie, nie, nie teraz.. - machnął ręką jakby chciał ją odpędzić, ale ona i tak to zignorowała.
- Skąd? - powtórzyła. Seto spojrzał na nią dobijającym wzrokiem.
- Ni.. Mam swoje sposoby - westchnął cicho. Iwis uśmiechnęła się wrednie.
- Nerieel.. Nie przejmuj się.. Może on w Tobie się podkochujee..? - zaśmiała się. Seto słysząc to spiorunował ją wzrokiem.
- Tak myślisz? Iwis Orihara, 18 lat, urodziny 14 kwietnia, grupa krwi-0 - zaczął jej recytować jak leci z tego co pamięta. Blonynka osłupiała.
- S-Skąd Ty to wszystko wiesz? Widziałeś nasz papiery, czy co? - spytała i spojrzała na niego podejrzliwym wzrokiem.
- Widzieć, nie widziałem. Za Chiny nie zgadniecie.. Ale mniejsza. To idzieeemy gdzieeeś? - uśmiechnął się uroczo do dziewczyn.

<Brak weny.. Iwis, Neriel piszcie ;-;>

Od Seto do Tianko i Osamu

Jak co dzień Seto miał zamiar zostać w ciepłym domku i nie narażać się na czynnki zewnętrzne takie jak Oyama lub zimny wiatr. Siedząc jak codzień przed komputerem i pisząc z gimnazjalistami oraz wysłuchując ich problemów życiowych i miłosnych poczuł, że czegoś mu brakuje. Skończył nudną pogawentkę o miłości i zaczął chodzić w kłółko po pokoju zastanawiając się co jest nie tak. W końcu wpadł na to czego mu brakowało. Jego partnera. Gdzie on mógł się podziać? Przecież jest dawno po treningu. Wybiegł z domu. Jednak odważy się wyjść na zewnątrz. Gdzie on mógł być? Zaczął chodzić w kółko naokoło ośroku i budynków. Nie miał wyboru i zadzwonił do niego. Ale zamiast niego odebrała jakaś dziewczyna.
- Moshi, moshi? Seto desuu~ - zachichotał. Jedyne co usłyszał to krzyk; "Osamu wstawaj! Nie umieraj!" westchnął cicho. Pewnie był u tej jego koleżanki Tianko. Gdzie ona mieszkała? Zamyślił się. Wziął ponownie telefon i zaczął szukać notatki poświęconej tej dziewczynie. Czasem warto mieć takie znajomości jakie się ma i chodzić w nocy po ośrodku. Ale mniejsza. Ruszył w stronę budynku C. C-13. Mieszkanie Tianko. Dojście do budynku nie było trudne. Już po chwili znalazł się w jej mieszkaniu.
- Ohayoo.. - spojrzał na leżącego na ziemi Osamu. Cóż ta dziewczyna musiała mu zrobić? - c-co? Dlaczego? - spojrzał na nią lekko zdziwiony - co Ty mu zrobiłaś?
- Wszedł mi do łazienki kiedy się jeszcze nie ubrałam..! P-pomóż przenieść mi go na łóżko! - powiedziała jedym tchem. Białowłosy westchnął ciężko. Podszedł do Osamu, przyjrzał się mu badawczo po czym wziął go na ręce i rzucił na łóżko.
- Hmmm.. Kiedy się jeszcze nie ubrałaś, tak? - spojrzał na nią przenikliwym wzrokiem - Tianko, Tianko Hirayama, tak? - spytał. Dziewczyna niepewnie kiwnęła głową - miło mi. Jestem Seto Hayata. - uśmiechnął się uroczo. Odwrócił wzrok. Spojrzał na Osamu. Westchnął cicho - niedługo powinno mu się polepszyć i wróci do siebie.. Opiszesz mi dokładniej co się stało? - uśmiechnął się lekko i spojrzał na nią kątem oka.
- Cóż.. - zaczęła - poszłam się umyć i jak nie miałam jeszcze ubrań na sobie to on mi wpadł do łazienki.. - powiedziała. Seto westchnął ciężko.
- Osaamu.. Bo zacznę Ci zazdrościć! - mruknął - ale, że nic a nic nie miałaś na sobie? - skierował ku niej swój ciekawski wzrok.
- C-Co?! Nie! Zdążyłam ubrać bieliznę.. Po co ja Ci to w ogóle mówię?! - białowłosy dostrzegł na jej twarzy mały rumieniec.
- Rozumiem! - zachichotał cicho - to normalne.. To taki jego.. Odruch samoobrony? Coś w tym stylu. - westchnął cicho - po jakiejś godzinie albo krócej powinien się ogarnąć..

<Tianko-kun? Osamu-kun? Osamu prosił to ratuję B)>

Seto Hayata - event świąteczny

Całą noc spędził jak to on przy komputerze segregując wszystkie pliki. Nie znosił mieć nieporządku. Ta jedna czynność sprawiła, że był bardzo zmęczony, lecz na jego szczęście istniał ratunek, który codziennie ratował go od snu - kawusia. Po dobrych trzech kubkach kawy od razu zmienił nastawienie na dzisiejszy dzień. Miał wiele do zrobienia, ale wszystko odłożył dla Neriel. Czego się nie robi dla kobiet? W końcu zaproszenia od damy się nie odrzuca! Jak co rano po ulubionej kawie wpadł do łazienki. Ogarnięcie się bardzo długo mu zchodzi, więc lepiej zająć się tym wcześniej i nie zostawiać tego na ostatnią chwilę. Szybko się umył, ubrał i najgorsze zostało mu na koniec. Zadbać o włosy. Szybkie mycie nic nie da, żeby były takie miękkie w dotyku. Szybko je przeszczotkował. W szafce znalazł sprej który używa, żeby jego włosy były takie, jakie są. Pokrył włosy sprejem, który szybko wsiąkł w jego białe niczym śnieg włosy. Po chwili czuł się sobą. Wyszedł z łazienki i zamknął za sobą drzwi po czym radośnie podreptał do kuchni. Chciał coś zjeść. Nie mógł jeść czegoś na szybko i niezdrowego, ponieważ dieta mu na to nie pozwala. Złapał leżące na kredensie cztery mandarynki i od razu kiedy znalazły się w jego rękach zaczął je oskubywać ze skóry i jeść je. Są bardzo dobre. Skórki wyrzucił do kosza i wrócił do małego pokoju który słóżył również jako jego pokój. Papiery walały się niemal wszędzie. Na stoliku, podłodze i na łóżku. Nie miał ochoty tego ogarniać. Westchnął ciężko i rzucił się na stertę papierów leżąca na jego łóżku. Nie było zbyt wygodnie ale fajnie. Spojrzał w stronę pluszowego psa, który się na niego wpatrywał.
- Co się gapisz Lucy..? - warknął cicho przez zęby jak Oyama. Odwrócił się i zamknął oczy. Próbował zasnąć, lecz po kawie jest bardzo ciężko. Nie wiedział co robić. Może iść do Neriel i pomóc jej z przygotowaniami? Pomyślał. Wstał, podreptał do szafki w której trzymał prezęt. Wziął go i wyszedł z domu. Zamknął drzwi na klucz i wyszedł z budynku. W którym mieszkała Neriel? Zastanawiał się chwilę. E. Budynek E. Ruszył w stronę budynku. Idąc tak rozglądał się. Dostrzegł gdzieś daleko Iwis. Ciekawe co ona tam robiła. Może znowu podpadła nauczycielom? No cóż.. Ale pewnie nigdy nie dokona tego do czego się odważył Seto. W końcu dotarł do budynku mieszkalnego Neriel. Które to było mieszkanie? Wyciągnął telefon i zaczął przeglądać notatki, w których było wszystko. Wszyściuteńko. Tylko te ośmiocyfrowe kody zaczęły wnerwiać. Nie ma dwóch takich samych kodów. Wszystkie są inne i chronią każdą aplikację oraz zdjęcie. Jedynie Seto wie jaki jest system tych kodów. E-15. Schował telefon do kieszeni i wszedł do budynku. Znalezienie jej mieszkania nie było trudne. Po chwili stał pod drzwiami. Z środka wydobywała się głośna muzyka. Bez zastanowienia wszedł. Pierwsze co rzuciło mu się w oczy to tańcząca Neriel. Nie wyglądało to całkowicie dziwnie. Ktoś "normalny" uznałby to za śmieszne, ale on uznał to za całkiem urocze. Nie dostrzegł lekkiego rumieńca na twarzy dziewczyny. Ta wyłączyła głośną muzykę, zrzuciła gumowe rękawiczki i podeszła do niego. Zdecydowanie miała lepiej w domu niż Seto. Nie żyje na papierach.
- Cz..Cześć.. - wymamrotała. Była chyba lekko zdołowana tym co widział.
- Cześć! - odpowiedział radośnie - mam tu coś dla Ciebie. Wesołych Świąt! - uśmiechnął się uroczo i podał dziewczynie małą paczuszkę. Neriel przyjęła ją i od razu poinformowała go, że swojego prezentu nie dostanie tak prędko. Do czasu pojawienia się Iwis był posłusznym pieskiem, który wykonuje rozkazy takie jak; turlaj się i tak dalej.. Iwis przybyła w dobrym momencie. Gdy wieszali ozdoby na choince. Wszystko ładnie wyglądało. Seto zaczął trochę zazdrościć Neriel prządku. Niby sam lubi higiene i czystość a nie sprząta. Reszte dnia spędzili w bardzo miły i przyjemny dla wszystkich sposób. Oglądanie ,,Kevin sam w domu" dał mu sporo do myślenia co można zrobić Oyamie... Przez ten czas zapomniał to co zrobił. Następnym razem bierze auto Heidy. No i musi jeszcze zdać na prawko i nie rozbijać o latarnie, ale mniejsza.. Gdy przyszła pora na prezenty bardzo się ucieszył z tego co dostał. Skrzypce. Spróbował nawet nauczyć kilka chwytów Iwis. Faktycznie skrzypce nie są jej pisane.

<Yeey, święta :D>

Od Seto do Iwis i Neriel

Profil ♫ Statystyki ♫ Opowiadania

Oyama wpadł do domu Iwis nieźle wkurzony. No nie ma się co dziwić jak przed nim ucieka. Z nieznajomych powodów. Wszedł do jej domu z tym swoim strasznym uśmiechem na twarzy. Seto już wiedział, że będzie źle. Do głowy wpadł mu pomysł. Ostatnio będąc w internetach znalazł wiele ciekawych rzeczy.. A raczej zdjęć Oyamy. Może czas je użyć w obronie Iwis? Trener samokontroli złapał blondynkę za rękę i zaczął szarpać coś wykrzykując. Seto się wtrącił odciągając dziewczynę.

- Psze Pana. Zaproponuję Panu układ. Jeżeli Pan zostawi je w spokoju.. Takie jedno zdjęcie nie ujrzy światła dnia - wyciągną telefon i pokazał mu zdjęcie - jednakże, jeżeli coś im się stanie to.. Wie Pan co się stanie z tym znaleziskiem.. - uśmiechnął się złośliwie. Trener z każdą sekundą wyglądał na bardziej rozzłoszczonego - To jak będzie? - spytał Seto nadal uśmiechając się złośliwie. Nie miał zbytniego wyboru. 

- Ty przeklęty robalu.. - warknął przez zęby - jeżeli ktoś się o tym dowie to skończysz gorzej niż Ohayashi! - Seto schował telefon w obawie, że mu go zabierze. A nawet jeżeli to on nie będzie w stanie rozszyfrować jego kodów chroniących każdy plik i zdjęcie. Wszystko ma w nim zabezpieczone i tylko on sam wie jak to wszystko działa i na jakie hasła jest zablokowane. Oyama spojrzał jeszcze raz na Seto piorunującym wzrokiem, tak jakby chciał go co najmniej zabić, zjeść i zabić przynajmniej dwukrotnie. To przez niego boi się chodzić na treningi. I wiele innych powodów. 

- Ostrzegam Cie - warknął, odwrócił się i wyszedł. Gdy zatrzasnął za sobą drzwi Seto upadł na ziemię.

- W-właśnie przeżyłem zawał.. - wydusił.

<Iwis-kun? Neriel-kun?>

Od Seto do Iwis i Neriel

Profil ♫ Statystyki ♫ Opowiadania

- Mam swoje sposoby! - odpowiedział z tajemniczym uśmiechem na twarzy. Brunetka założyła słuchawki i włączyła muzykę. Chłopak spojrzał przez okno zastanawiając się chwilę.

- Czyli jakie sposoby? - zainteresowała się blondynka - przecież nie łatwo jest ukraść cokolwiek Oyamie! - Seto usłyszawszy te słowa posłał jej uroczy uśmiech.

- Cóż... Na pewno nie zrozumiesz.. - zachichotał cicho pod nosem odwracając wzrok od okna.

- Tak?! A jeżeli zrozumiem?! - Iwis próbowała go spiorunować wzrokiem, tak jak by nie wierzył w jej zdolności. 

- To tajemnica! Na pewno to zrozumiesz - odparł i złożył ręce uśmiechając się do dziewczyny, która i tak po chwili odeszła - jeżeli można to poproszę kawę! - powiedział tak, żeby go usłyszała.

- Haai! - odpowiedziała i zniknęła gdzieś za ladami. Jego uwagę przykuła wysoka brunetka, której oddał słuchawki wraz z odtwarzaczem. Przed oddaniem go porządnie go sprawdził. Wiedział co słucha i tak dalej..

- Nie wiedziałem, że również lubisz Lindsey Striling tak jak ja - kątem oka ją obserwował. Dziewczyna oderwała wzrok i spojrzała na Seto.

- Też ją słuchasz? - lekko przekrzywiła głowę z pytającym wyrazem twarzy.

- Nie tylko słucham, ale również i gram - odparł całkowicie odwracając się do brunetki.

- Na skrzypcach? - coraz bardziej zainteresował dziewczynę - ja gram na gitarze.. - dodała cichutko.

- Wiiii! Jest jeszcze jeden muzyk! - ucieszył się. Po chwili wróciła Iwis z jego zamówieniem.

- Proszę - mruknęła stawiając filiżankę kawy przed nim.

- Thank You! - odparł radośnie i kolejny raz posłał do niej urocze spojrzenie.

- Wracając do tamtego.. Na czymś jeszcze grasz? - spytała Neriel.

- Nie... Jakoś do innego instrumentu nie mogę przywyknąć. Skrzypce były pierwsze i zostały - odpowiedział na zadane mu pytanie.

- Grasz na skrzypcach?! - wtrąciła się Iwis.

- Tak.. Tak jak powiedziałem. - odpowiedział i wziął filiżankę i trochę wypił kawy.

- Ja próbowałam grać ale to zbyt skomplikowane.. - mruknęła.

- Wiem, że próbowałaś - odparł znów popijając kawkę.

- Skąd to wiesz? - ponownie próbowała go zabić wzrokiem. To nie jest fajne. A szczególnie jak to robią dziewczyny.

- To tajemnica! - zachichotał i uśmiechnął się do nich. Obie popatrzyły na niego jak na jakiegoś dziwaka. No nie ma co się dziwić.

<Lady Iwis? Lady Neriel?>

Statystyki - Seto Hayata

Adres zamieszkania: B-16

Partner: Osamu Ohayashi

Zwierzątko: brak

Wykonane misje: brak

Wykonane questy: brak

Osiągnięcia: brak

Punkty doświadczenia: 1120

Level postaci: 10

Monety: 0

Broń: brak

Zaklęcia: brak

Ekwipunek:

2x Esencja Magiczna

20x Łyżeczka Masła

1x Sztylet

1x Pistolet

Opowiadania

Let's play!

♫ Seto Hayata ♫ mężczyzna ♫ 20 lat ♫ 176 cm wzrostu ♫ Język Angielski ♫ Statystyki ♫ A Rh- ♫  

Let's play only one game, that will guide your future.

Uśmiech na twarzy i pocieszające słowa to nie wszystko. Każdy ma swoje negatywne i pozytywne strony. Tak się również Seto. Wygląd i przyjazny wyraz twarzy czynią Seto godnego zaufania i sympatycznego chłopaka, lecz nie zawsze pozory są prawdziwe. Każde przydatne informacje które usłyszy z ust innego potrafi w perfidny sposób wykorzystać dla własnych celów. Żyje z kłamstw i do tego jest dwulicowy. Raz mówi tak raz inaczej. Lubi bawić się uczuciami innych. Taki jest jeden z jego nałogów. Nie stara się złościć innych - samo to czasem wychodzi. Chłopak jest zuchwały i pewny siebie. Sądzi, że jest w stanie przechytrzyć samego Shou Oyama, ale jakoś nie uśmiecha się mu pchać się w jakieś problemy z personelem szkolnym. Powyższy tekst opisuje jedynie jego małą cząstkę charakteru, lecz nie zawsze tak się zachowuje. Mimo tego, że sam jest nieufny i trudno mu zaimponować da się go lubić i się z nim zaprzyjaźnić. Nawet jeżeli się zachowuje jak totalna szuja. Warto jeszcze wiedzieć, że nawet na ten młody wiek chłopak jest bardzo kochliwy. Rzadko kiedy zachowuje się wrednie wobec dziewczyny, ale bywają wyjątki. 

Nie jest zapatrzony w siebie. Wręcz można powiedzieć, że nie interesuje go własny los chyba, że chodzi o jakieś problemy z kimś silniejszym. Łatwo go przekonać. W prawdzie lubi to jak ludzie go o coś proszą. Ma z tego wielką radochę, lecz gdy się już zdecyduje, że pomoże całe szczęście znika gdy przychodzi czas działania, ale nie ma czegoś za nic. Zwykle oczekuje opłaty w pieniądzach. Nie za drogo nie za tanio.. W sam raz. Nie przejmuje się opinią innych na swój temat. Stara się być po prostu sobą a nie udawać kogoś kim w rzeczywistości nie jest. Lubi wszystko co jest związane z muzyką. Sam gra na elektrycznych skrzypcach. To jego pasja. Oprócz takich rzeczy lubi jeszcze posiedzieć sobie sam na dachu jakiegoś budynku i patrzeć w niebo. Najlepiej nocą. Kiedy się zdarzają okazje to w towarzystwie nie powstrzymuje się od wrednego komentarza. Nie znosi jak ktoś mu przerywa lub kwestionuje jego święte zdanie na temat danej rzeczy. Uważa, że jeżeli on coś powie to nie można tego słowa podważyć za żadną cenę. Nie lubi spać. To jedyna czynność jakiej nienawidzi. Wszystko inne jest dobre ale sen jest zły. Jego naturalnym wrogiem są insekty. Nie lubi warzyw i owoców. Również nie jest wielkim fanem sztucznej słodyczy. Jakieś ziołowe cukierki lub cukier ujdzie ale żadnego innego nie tknie. Ma lęk przed ogniem. Nie znosi się uczyć i przedrzeźnia nauczycieli i wszystkich innych co sądzą, że powinien zając się nauką. Seto sądzi, że są ważniejsze rzeczy niż nauka..

No scientist is able to embrace the whole human mind.

Jak już wiecie, Setuś uwielbia muzykę. A szczególnie lubi słuchać dubstep'u, nightstep'u, nightcore i tam kilka innych rodzajów.. Nie jest fanem tego znanego na cały świat POP'u. Jego ulubioną skrzypaczką jest Lindsey Stirling. Stara się ją naśladować i nauczył się grać kilka z jej utworów na skrzypcach. Warto jeszcze dodać, że jak ma czas to jeździ na motorze. Kupił za tanią cenę od takiego jednego.. Niestety nie robi tego często. Prawdopodobnie chowa maszynę gdzieś w krzakach lub gdzieś w szkole. Trudno powiedzieć. Niektórzy się zastanawiają skąd ma prawo jazdy i czy przypadkiem nie podrobił sobie jego. Wiecie już, że nie przepada za owocami no, nie? Jest jeden wyjątek. Mandarynki! Uwielbia je mordować nożem. Ceni w nich swój smak. Nie są za słodkie ani za kwaśne. Głoszą plotki, że miał problem z nikotyną. On nie przyznaje się do tego i ignoruje wszystkie takie zaczepki jak ,,palacz''. Uwielbia przechadzać się po mieście lub lesie niż siedzieć w ławce w szkole i nudzić się. Nie przepada za nauką i często wagaruje. Uważa, że nauka bzdetów tylko zaśmieca umysł i przez to wszystkie ważne rzeczy zapomina. Jest jeden jego plus chodzenia do szkoły. Jeżeli nauczyciel się pomyli to Seto uwielbia poprawiać nauczyciela. Bawią go błędy nauczycieli. Gdyby miał wybrać ulubiony przedmiot szkolny to zdecydowanie byłaby nim historia. Łatwo mu to przychodzi. Lubi słuchać historii innych krajów, państw i poszczególnych miast. Wracając do tego, że jest kochliwy.. Można powiedzieć, że wielbi kobiety. Nie ma rzeczy której by dla nich nie zrobił. Cóż.. Wobec nich jest szczery, miły i nie kłamie. Są wyjątki którym dokucza tylko po to, żeby zobaczyć ich reakcje lub po prostu umilić sobie czas. Nie ma on nic do książek, ale jak się wczyta w byle jakie pisemko to potrafi przeczytać całe w jeden dzień. O wiele bardziej woli granie na instrumentach niż czytanie. Jest rzecz, która go kręci. Straszenie innych. Śmieszy go strach w oczach innych. Nie dba o swój wygląd. Nie znosi ubierać ''specjalnych'' ubrań. 

My song know what you did in the dark.

Są rzeczy o których warto wspomnieć. Seto jest hackerem. Według niego tego nie można się nauczyć - to się ma. Potrafi włamać się w każdy system, żeby zdobyć potrzebne mu informacje. Trzeba czasem lepiej uważać co się trzyma w komputerze lub laptopie. Zwykle daje komuś jakąś płytę bądź pen-drive tylko po to, żeby zawirusować cały jego sprzęt. Według niego to jest bardzo proste i przydatne! Jeżeli już to robi to jest w to bardzo zaangażowany. Przysiągł sobie, że nigdy nie nauczy tego robić kogoś innego. Nigdy nie rozstaje się z swoim telefonem, w którym też ma sporo ważnych rzeczy i folder o nazwie ,,Nie dla Osamu''. Większość się już pewnie domyśla co tam jest. Nie ma takiej rzeczy, której by nie zrobił. No chyba, że gotowanie. Fatalnie gotuje. Seto potrafi wodę przypalić. Dlatego nigdy nie je żadnych ciepłych dań albo jakiś wytwornych. Zwykła kanapka z masłem mu starczy. Poza tym nie je zbyt dużo. Co źle świadczy. Powinien jeść więcej. Prawdopodobnie ma niedowagę. Trudno powiedzieć, czy to dobrze czy źle. Nie przejmuje się tym. Ma to gdzieś. Seto uważa, że jeżeli się dużo je to mózg jest spowolniony i wolniej myśli. To też mu się nie przydaje. Większość czasu dnia przeznacza na nicnierobienie. Nie ma mowy, że pójdzie do szkoły. No chyba, że naprawdę się mu nudzi, ale większe jest prawdopodobieństwo, że zaśnie na wykładzie niż będąc sam w domu. Nie wychodzi zbyt często ze swojej ''nory''. Chyba, że naprawdę czegoś potrzebuje. Jak już wychodzi z domu to czuje się niewidzialny. Nikt na niego nie reaguje chyba, że ktoś go już zna. Nie jest jakiś nadzwyczajny. Nawet jego ubiór. Ubiera się tak jak on lubi. Zwykła szara bluza z kapturem, neonowa zielona koszulka, czarne spodnie i słuchawki na uszach.Tak najczęściej widziany jest Seto.  Często też tak zasypia. Często zasypia gdzieś po drugiej lub trzeciej w nocy. Nie raz mu się zdarzyło, że zasnął przed komputerem. Wtedy już nie ma siły się pilnować, żeby nie zasnąć i sam zasypia. Są czasem dni, gdy ubiera swoje ''specjalne'' ubrania. Rzadko to robi bo nigdy nie ma okazji. Co dziwne, ale trzeba o tym wspomnieć, Seto potrafi wiele czasu przesiedzieć w łazience tylko dla swoich włosów. Nie wiadomo czemu, ale on chce, żeby wyglądały wspaniale. Dla niego byłoby to okropne gdyby musiał je ściąć. Prawdopodobnie by tego nie przeżył i zaliczyłby zgon. Bardzo je wielbi. A szczególnie ich kolor. Co dziwne, chciałby, żeby każdy miał ''idealne'' włosy, lecz nie mówi im tego, ale jeżeli go to bardzo boli to sam bez pozwolenia zaczyna metamorfozę włosów. Możliwe, że dla niego, dobrze ułożone włosy to też sztuka. Ale można by jeszcze podyskutować na ten temat.  Jest uzależniony od higieny. Nienawidzi gdy coś mu śmierdzi a mimo to mieszka w totalnym syfie. Ten jego syf mu nie przeszkadza, bo jest już do niego przyzwyczajony. Nigdy tego brudu nie sprząta. Seto sądzi, że jakby to wszystko posprzątał to już nigdy by niczego nie znalazł. W sumie lepiej byłoby gdyby to on posprzątał a nie kto inny, bo gdyby kto inny posprzątał to tym bardziej niczego by nie znalazł. Wszystkie jego potrzebne rzeczy, które musi mieć przy sobie ma na swoim łóżku. Papiery z nutami, jakimiś zapiskami, laptop i jego skrzypce. Oprócz tego jest tam jeszcze masa okruchów i noży, którymi rzuca. Warto dodać, że ma niezwykle dobry wzrok i pamięć, a mimo to zapomina czasem jak mają nauczyciele na imię. Jest wyjątek. Postrach - Shou Oyama. To dlatego on często wagaruje. Ale jak już przyjdzie w dzień który on uczy to dostaje niezły ochrzan po czym znów robi sobie przerwę od szkoły.

We may be immortal, but few aspire to this wonderful way. 

Trochę trudno uwierzyć, ale Seto również ma swoją mięciutką stronę. Wrażliwą i smutną. Zazwyczaj ją ukrywa i nie chce, żeby uważali go za jakiegoś uczuciowego, czyli takiego jakiego w rzeczywistości jest. Jego przeszłość sprawiła, że istnieje taka jego część. Jest jeszcze jedna rzecz, w którą trudno uwierzyć a to, że chłopak panicznie boi się samotności i bólu tak jak ognia. Na pewno przypomnieliście sobie, że ,,Ból psychiczny bawi go bardziej''. Tak to prawda, ale kto cierpi najbardziej ten zadaje ból innym. Co ciekawe, Seto jest bardzo czuły na ból psychiczny niż fizyczny. Jednakże, ukrywa ten cały smutek i przygnębienie. Jak Seto ma funkcjonować, skoro dnie przesiaduje w samotności? No cóż.. To nie do końca prawda. Zwykle jak siedzi sam w swoim pokoju to pisze z kimś na gg lub skype. Wszystko tylko, żeby mieć wrażenie, że ktoś z nim ''porozmawia''. Nie jeden gimbus z nim przesiedział całą noc pisząc o pierdołach z życia codziennego i słuchając jego rad dotyczących wychowawców lub wykładowców, którzy jak się uwezmą to się odczepią. Do tego można dodać, że nie pierwszemu lepszemu opowiada swoją przeszłość. No cóż... Najpierw trzeba zdobyć jego zaufanie a co za tym się ciągnie, jak się do kogoś faktycznie przekona to już go nie zostawi. Nie potrafi zdradzić kogoś na kim naprawdę mu zależy. A takich jest w prawdzie bardzo mało.

Remember Kid, Life is Brutal.

Czas zgłębić się nieco w przyszłości chłopaczka! Czy podejrzewalibyście jego o dowodzenie gangiem? Palenie papierosów w takich ilościach jak Dyrektor? To już wiecie. Tylko nieliczni (1) wiedzą o jego przeszłości przed dołączeniem do gangu ale my w to nie będziemy się aż tak zgłębiać w jego życiorys. Zaczniemy od tego, że po długim wałęsaniu się po świecie został przygarnięty przez niejaki gang. Początki zawsze bywają trudne. A zwłaszcza najtrudniejsze było wtopić się w całą resztę, ale on jeden wyróżniał się ze wszystkich intelektem i sprawnością w obsłudze sprzętem elektronicznym i włamywaniem się do sytemu policji i innych.. Przez to zdołał wyhodować sobie zaufanie i szacunek wśród innych, ale nic nie trwa wiecznie, prawda? Przez ten czas a wówczas miał 16 lat zaczął nałogowo palić. Nie wytrzymywał dnia bez zapalenia sobie fajki. Do tego można dodać, że został ''pieskiem'' dowódcy. Robił wszystko to co mu kazał.. Posłuszny, nie? Dlatego piesek. Nie trwało to jednak długo. Dowódca zmarł. Jego miejsce zajął Seto. Niepewnie czuł się na miejscu szefa. Nie lubił rozkazywać, ale po pewnym czasie nauczył się tej bezwzględności i okrucieństwa wobec innych. To nadal mu gdzieś zostało. Głęboko schowane w duszy Seto. Teraz tego nie ukazuje. Niektórym oczywiście nie podobało się jego surowe traktowanie. Do tego jeszcze rzucał nożami, ale specjalnie chybiał, żeby nie zrobić im krzywdy. Pewnego dnia przyszykowali bunt przeciwko młodemu dowódcy. Na jego szczęście miał sporą grupę zwolenników. Tamci nie mieli przewagi i zostali wyrzuceni z gangu... Ale tylko Ci którzy przeżyli krwawą walkę. No cóż.. Szkoda, że nie obyło się bez tego. Krótki czas od tego momentu zaczął mieć problemy z policją i różnymi innymi grupami broniącymi prawa. Raz miał sprawę w sądzie ale został zawieszony na pół roku. Po tej rozprawie wszyscy w gangu odwrócili się od chłopaka. Postanowił ich opuścić, ale nie uszło im to tak na sucho. Spotkania na wysypisku śmieci, gdzie jest wiele pojemników na paliwo jest złym pomysłem. Większość już pewnie domyśla się co zrobił. Odszedł w wielki sposób. Wielki zależy dla kogo. Dla uświadomienia, nic nie wie czy przeżyli czy nie. Te pojemniki były znaczniej daleko od miejsca spotkań I tak znów nasz bohater wałęsał się po ulicach wielkich miast. Rzucił palenie i zrobił wiele różnych rzeczy o których nie wspomina, aż tak wędrując po świecie dostał się tutaj. Cóż.. Puki co nikt nie wie o tym, że palił, był w areszcie, miał różne inne problemy z prawem... Ale jak się trafi taka osoba, to musi sobie zasłużyć jego zaufaniem i nie tylko. Niestety do tego czasu trafiła się tylko taka jedna osoba. Która wie o nim niemal wszystko.

Not everything is as We planned

Czas coś wspomnieć o jego funkcjonowaniu. Jest dość surowe i nieodpowiednie. Zacznijmy od wieczora. On nie śpi. Nie lubi spać (jak już wiecie). Zawsze pija kilka filiżanek kawy na wieczór przez co nie potrafi zasnąć. Jeżeli by nie wypił zasnął by nieświadomie. Mimo tego, że nie śpi nie uważa, że jest jakoś specjalnie przemęczony. Po prostu ma wiele innych ciekawszych rzeczy niż sen, ale zdarza się, że zasypia przed komputerem lub TV, które w zasadzie bardzo rzadko ogląda. Jedynie wiadomości lub kanały muzyczne. Nie przepada za TV. Wracając. Po nieprzespanej nocy powinno być śniadanie. On nic nie je. No ewentualnie zje z dwie lub trzy mandarynki lub kostki cukru. Unika ciepłych dań. Żeby nie było nie choruje na anoreksje lub coś w tym stylu. On po prostu ma problemy z żołądkiem i trawieniem. Dlatego bardzo mało je, ale nie wygląda na wychudzonego. Czasem gdy faktycznie jest głodny jak wilk i nie powstrzymuje tego i jak się naje to później ma kolejną nieprzespaną noc zwracając wszystko co zjadł. Powinien udać się do specjalisty ale jego jedyną wymówką jest to, że nie ma czasu. Co jest przyczyną tego? W młodości jak chorował przyjmował chemię w postaci tabletek w dużych ilościach. To zniszczyło cały jego żołądek i dlatego ma takie problemy. W czasie do południa nie robi ''nic''. Siedzi w swojej ciemnej norze przy komputerze i studiuje wszystkie ważne informacje, które mu się mogą przydać w przyszłości. Nie chodzi na treningi. Znaczy często je opuszcza. Jak już przychodzi to tylko, żeby sobie pospać. Kiedy robi się ciemno wtedy postanawia opuszczać swój pokój i poszwendać się po ośrodku lub po mieście i pomyśleć w spokoju. Nie kiedy spotyka kogoś nieznajomego o tak później porze. A jeżeli to wie o nim wszystko. Ma się swoje źródła informacji. I tak może chodzić po ośrodku aż nie spotka dyżurującego. Jego wymówki czasami się sprawują. Czasami. Stara się unikać dyżurujących, ale jak się zamyśli to sam nieświadomie wpada na Oyame. To się nazywa jego okropny pech, którego nie może się pozbyć. Zdarzają się dni gdy w ogóle nie opuszcza swojego pokoju. Siedzi w swej ciemnicy pogrywając sobie czasami na skrzypcach lub pisząc z małolatami i wysłuchując ich problemów życiowych. To się nazywa sposób na nudę.. Zamiast iść na treningi siedzi w domu. Przez to, że na nie nie chodzi nauczyciele są na niego źli, ale on sobie z tego nic nie robi. Wracając do jego funkcjonowania codziennego. Trudno uwierzyć, ale naprawdę taki jest jego każdy dzień. Nie przespana noc, kawcia, komputer, kawcia i tak w kółko.

♫♫♫

Ciekawostki

• Seto jest uzdolniony muzycznie. Niekiedy trafia się mu kto inny kto naprawdę uwielbia świat muzyki jak on. Umie grać na skrzypcach elektrycznych.

• Był kilka razy karany przez prawo.

• Jeżeli chce coś zdobyć to potrafi być uroczy i używać swojej tajnej broni - uroku osobistego.

• Boi się wody (nie umie pływać), ma arachnofobie i panicznie boi się ognia.

• Interesuje się kryminalistyką i wszystkim co z tym związane.

• Kiedy się nadarzy okazja to podrywa dziewczyny na wszystkie sposoby jakie potrafi.

• Jest zafascynowany wszelaką sztuką jaka istnieje.
• Jedynym owocem którego toleruje to mandarynka.
• Ma urodziny 06.02 ale nie obchodzi nich z powodu jednego wypadku który kiedyś się stał tego dnia.
• Jest ateistą.
•Jest oburęczny.
• Czasami łączy język angielski z innymi językami. Taki typowy Anglik.
• Ma pluszowego pieska (owczarka) o imieniu Lucy. Ma go już z kilka lat, a teraz tylko zbiera kurz na szafce lub od czasu do czasu jak jest potrzebna do przytulania..
• Masło.

♫♫♫

~~~
Wanna play?