___________________________________________________________________________________________
Soshitsu Takotsubo ◉ Mężczyzna ◉ 25 lat ◉ 175 cm ◉ 10.01.1990 ◉ Statystyki ◉ Język niemiecki ◉ Dziwoląg
___________________________________________________________________________________________

Czy charakter to podstawa?
Cóż... Soshitsu, delikatnie mówiąc, bardzo wyróżnia się z tłumu. Szczupły, blady i świrnięty chłopak z dawno nieczesanymi włosami do pasa, które mimo wieku zdążyły już wybieleć do cna, zwykł ubierać się w dziwne płaszcze, modne co najmniej w XVIII wieku. - określiłby go z pewnością każdy, kto pierwszy raz go spotkał. I rzeczywiście tak jest. Ma szare oczy z wąskimi źrenicami, ostro zakończone kły i zawsze długie, czarne paznokcie, przez co często porównywany jest do kota. Jeśli niespodziewanie stanie przed Twoimi oczyma lub nieoczekiwanie złapie Cię za ramię, w momencie gdy myślisz, że jesteś sam, nie obawiaj się. To jedna z jego ulubionych zbaw, aczkolwiek nie pociąga ona za sobą gorszych skutków jak zawał serca, na który w podobnych okolicznościach zmarł jego dziadek... Choć przez jego wieczny uśmiech na twarzy i nieustanne napady szaleńczego śmiechu chyba już nikt nie jest w stanie mu zaufać, to lojalny człowiek. Jeśli okaże się, że masz to coś, Soshitsu będzie gotów do poświęceń w celu ratowania Twojego tyłka, lecz jeśli mu podpadniesz, strzeż się, bo zrobi wszystko co w jego mocy, alby pogrążyć Cię siedem razy bardziej.
Na ogół niegroźny, nie wyrządza większej krzywdy bez przyczyny, jeśli zaś pochodzisz z wrogiego plemienia będzie bawił się Tobą w najróżniejsze sposoby. Wiedz, że w wolnych chwilach zajmuje się planowaniem morderstw i zbrodni, jakie nie mieszczą Ci się w głowie. Uwielbia patrzeć, kiedy jego ofiary godzinami zwijają się z bólu i cierpienia, do czego wykorzystuje cały arsenał własnoręcznie robionych, przeróżnych „zabawek” lub trujących roślin. Doskonale zna się na ich właściwościach. Podobnie jak na anatomii, dzięki czemu wie, co zrobić, abyś umierał długo i boleśnie. Nim kogokolwiek wybierze do swoich niecnych celów, zastanowi się wielokrotnie, czy owe biedne stworzenie nie przyda mu się jeszcze do czegoś w przyszłości. Pomimo swojej bezwzględności cechuje go raczej tchórzostwo, w związku z czym przeważnie unika niezaplanowanej konfrontacji i walki.
Jego mieszkanie nigdy nie będzie należało do przyjaznych Ci kącików, gdzie w spokoju mógłbyś poczytać książkę, wypoczywając przy tym od zgiełku. Ściany pokrywa staromodna tapeta, na której spoczywa warstwa kurzu i starannie ułożone wzory z pajęczyn, których powstawanie zajęło ładnych parę lat, zaś podłoga to najzwyczajniejszy w świecie zlepek piachu, ziemi, kurzu, pajęczyn i innych ohydnych resztek istnień, których normalny obywatel stara się pozbyć ze swojego otoczenia. Nie znajdziesz również łóżka, stołu czy chociażby ławy, gdyż wszystkie te funkcje łączy w sobie trumna. Przykryta wiekiem świetnie nada się na owy stolik, przy który każdy gość mógłby napić się herbaty lub skosztować kawałka ciasta. Zaś w środku mieści się wygodne posłanie, które co noc wita ciało Soshitsu. Oprócz niego samego, to samo pomieszczenie zamieszkuje również ara nietoperzy-albinosów, trzy równie pozbawione melaniny koty i jeden czarny.
Spytasz więc co jada nasz delikwent, wiedząc już, że sypia w trumnie i kolekcjonuje narzędzia tortur? Nigdy nie pogardzi dziczyzną, szpinakiem, marchewką, rybami, ludzkim mięsem czy choćby kocią karmą. Szczególnie przypodobał sobie te w kształcie kości. Nie ważne, że ten sam smak w innej formie będzie wydawał mu się najobrzydliwszą potrawą na świecie. Codziennie o piątej po południu zwykł pić filiżankę herbaty, niczym rodowity Anglik, mimo iż nie ma z nimi nic wspólnego.
Jeśli już zdecydujesz się nawiązać z nim jakąś znajomość, wiedz, że nie będzie to łatwe ani dla Ciebie, ani dla niego. Soshitsu zwykł badać każdy nowy dla niego przedmiot lub osobę poprzez lizanie bądź gryzienie. Musi poznać czy nie zawierasz przypadkiem smaku goryczy, który pragnie całkowicie wyeliminować ze swojego życia. Nie do końca jednak wiadomo skąd wziął się owy nawyk. Witając się z każdym nowym, nieznanym mu jeszcze człowiekiem, z niewiadomych przyczyn będzie udawał, iż nie posiada lewej dłoni oraz, że nie widzi na lewe oko.
Tak właściwie zastanawiasz się pewnie dlaczego jest taki, a nie inny. Skąd wzięły się jego wszystkie zwyczaje i poglądy na świat. Przecież nikt nie rodzi się aż tak... inny.
Wyobraź sobie teraz, że masz 16 lat. Poznajesz kogoś, w kim zakochujesz się nad życie. Kogoś, kto zmienia się na lepsze tylko dla Ciebie, kto Cię rozumie, jak nikt inny dotąd, z kim zamierzasz spędzić swoje życie. Zamierzasz mieć wspaniałą rodzinę, dzieci, dom z wielkim ogrodem i psa. Wierzysz w to tak mocno, że nawet nie dopuszczasz myśli, iż coś mogłoby stanąć na przeszkodzie i mogło by być inaczej. Po czterech latach wzajemnego szaleństwa na swoim punkcie, wszystko umiera. Nagle odchodzi jedna osoba. Osoba dla której i dzięki której istniejesz. Tracisz wszystko, chodź tak na prawdę nikogo, prócz Ciebie to nie obchodzi, bo przecież jedyna osoba, która się Tobą interesowała już nie żyje. Tak, jak nie żyje Twoja przyszłość. Zostajesz sam ze sobą i trupem ukochanej. Opiekujesz się nią starannie. Codziennie myjesz, przebierasz, czeszesz i rozmawiasz, ale w końcu zdajesz sobie sprawę, że nie możesz tego robić w nieskończoność, bo mięso zaczęło już gnić. Ponieważ nie pozwolisz nikomu dotknąć swojego bóstwa, powoli dzielisz ciało na porcje, aby wystarczyło Ci na trzy i pół tygodnia rozkoszy i uczty dla podniebienia. Szkielet zaś zostawiasz. Układasz go starannie w trumnie z przezroczystym wiekiem, która zajmuje zaszczytne miejsce w Twoim domu. Codziennie jednak z nim rozmawiasz, tańczysz, całujesz, zabierasz na długie spacery i romantyczne kolacje, by przypadkiem od ciebie nie odszedł z powodu twojego braku okazywania miłości. Po wszystkim postanawiasz znaleźć swoje miejsce na świecie, jednak bezsilnie. W końcu zaczynasz szukać winowajcy, bo nic nie dzieje się bez przyczyny. Zaczynasz doszukiwać się najmniejszych szczegółów zbrodni i w końcu znajdujesz. Znajdujesz inną kobietę, która bezpośrednio przyczyniła się do zniszczenia aż dwóch istnień i postanawiasz się na niej zemścić. Ale nie w taki sposób, w jaki ona wpłynęła na Twój. Nie chcesz aby był to przypadek. Ty zrobisz to rozmyślnie. Dokładnie rozpiszesz i obmyślisz plan. Następnie zaciągniesz potencjalną ofiarę w wybrane przez ciebie miejsce i dokonasz tego, o czym tak bardzo marzyłeś. Zabijasz ją w najbardziej bestialski sposób, jaki był do dyspozycji. Ale przecież wszystko pozostawia po sobie ślady. Choćby takie, o których wiesz tylko Ty. Kto raz zasmakował w zbrodni, ten już na zawsze będzie przez nią zniewolony...Po czterech latach nienawiści do świata Soshitsu trafił do Shirokuro. Postanowił rozpocząć nowe życie. Nowe - inne, ale już nigdy nie wróci do normalnego świata.
___________________________________________________________________________________________
Ciekawostki
___________________________________________________________________________________________
◉ od zawsze marzy o dobermanie i koniu
◉ uwielbia zapach róż
◉ jego ulubiony utwór to Dla Elizy
◉ jego narzeczona miała na imię Rosemary Schneewittchen - zginęła w wypadku samochodowym
◉ mimo, że kojarzony jest z kotami podczas pełni wyje do księżyca
◉ ma na koncie jedno zabójstwo z zemsty, cztery bez konkretnej motywacji i jedno przez przypadek
◉ ulubiony taniec to tango
◉ cierpi na wiele chorób i zaburzeń psychicznych, takich jak: paragelia, psychoza Wendigo, niemożność rozróżniania istot żywych od martwych, zabijanie dla przyjemności oraz upodobnianie się do kotowatych
◉ cierpi na wiele chorób i zaburzeń psychicznych, takich jak: paragelia, psychoza Wendigo, niemożność rozróżniania istot żywych od martwych, zabijanie dla przyjemności oraz upodobnianie się do kotowatych

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Komentarze niezgodne z regulaminem zostaną usunięte.