Jestem, jaka jestem... KP - Neriel Sonozaki

                                     

                                       

♦ Neriel Sonozaki  ♦ 17 lat ♦ kobieta ♦ 184 cm wzrostu ♦

♦ grupa krwi : AB Rh - ♦ gimnastyka ♦ statystyki ♦

Jestem, jaka jestem...

Neriel jest osobą dość tajemniczą i nieufną, ale gdy uzna kogoś za wartego uwagi, chętnie się zaprzyjaźni. Potrafi dopiec.  Nie boi się mówić tego, co myśli i właśnie dlatego często pakuje się w kłopoty. Łatwo wyprowadzić ją z równowagi. Nie pozwala, by inni nią pomiatali. Często sprawia innym przykrość. Ma taką pasję. Lepiej jej nie złościć. W takim stanie jest zdolna do wszystkiego. Nigdy się nad sobą nie użala. Nienawidzi, gdy ktoś lamentuje  „jak bardzo jego życie jest do dupy”. Sama sporo przeszła i jest raczej surowa wobec siebie. Nie ma zbyt wielu przyjaciół. Taką właśnie widzą ją inni. Nel ma też swoją dobrą stronę. Jest strasznie oczytana. Najbardziej lubi książki o Elfach, strzygach, upiorach, nimfach i innych stworach. Od zawsze interesowały ją czasy  średniowiecza. W szczególności wątki o „Wiedźminach”. Neriel uwielbia muzykę. Gdy jej słucha czuje się sobą. Preferuje nightstep, nightcore, dupstep, rock oraz metal. Jej ulubione utwory to Sarcasm oraz Crystallize. Przez jedenaście lat  chodziła na zajęcia  gimnastyczne. Dzięki temu jest bardzo wysportowana, zwinna, szybka  i giętka. Jej zafascynowanie średniowieczem i Wiedźminami sprawiło, że perfekcyjnie włada mieczem, sztyletami oraz  nożami do rzucania.Miecz w tych czasach? To takie jej  małe dziwactwo... W końcu nikt nie jest ideałem... Nigdy zbytnio nie dbała o swój wygląd.Mimo to od zawsze przyciągał on innych. Przede wszystkim jest bardzo wysoka. Długie nogi dodają jej gracji i powabności. Nosi obcisłe T-shirty i luźne bluzy. Na cienkie legginsy zakłada krótkie, czarne spodenki. Całość dopełniają glano-podobne botki. Neriel ma długie, kasztanowe włosy. Rysy jej twarzy są dość ostre. Oczy mają nietypowy, srebrnoszary odcień.

 Czasem, łatwiej zapomnieć...

Neriel Sonozaki urodziła się w normalnej, szczęśliwej rodzinie. Poza ojcem, matką, babcią i ciotką nie miała innych bliskich. W wieku jedenastu lat straciła rodziców. Zginęli w wypadku samochodowym. Po tym zdarzeniu zaopiekowała się nią babcia. Niestety, nie była ona tak energiczna, jak kiedyś... Umarła sześć lat później. Nel została ze znienawidzoną przez siebie ciotką. W szkole radziła sobie dość dobrze.Inni starali się jej dopiec lub dokuczyć, ale ona na to nie pozwalała. Po próbach takich ataków szybko się nudzili, gdyż Sonozaki pozostawała niewzruszona. Z czasem jednak komuś udało się sprawdzić jej przykrość. Neriel zakochała się. Wydawał się odwzajemniać to uczucie... Zazdrosna  „koleżanka” zaczęła rozpuszczać o niej przykre plotki. Jej chłopak w nie uwierzył. Rozstali się i Nel straciła nie tylko drugą połówkę, ale  i jedynego przyjaciela. Nic już nie trzymało jej w tej szkole. W dodatku ciotka traktowała ją jak psa... Postanowiła uciec z domu i zmienić szkołę. Nie miała dużego wyboru. Jedynie tu nikt nie zmuszał jej do powrotu.

 To właśnie trudne chwile sprawiają, że znajduję w sobie wielką siłę...       

                                                    

Przez sześć lat pobytu z  babcią, Nel stała się dojrzała i samodzielna. Wszystko musiała robić na własną rękę. Nauka, dom, dodatkowe zajęcia... i oczywiście chora opiekunka prawna. Było jej bardzo ciężko, ale nigdy tego nie pokazywała. Wiedziała, że wtedy jej babcia czułaby się winna temu nadmiaru obowiązków. Kiedyś miała kilku przyjaciół. Niestety, wszyscy byli  dwulicowi i żadna z tych znajomości nie przetrwała. Neriel czuła się bardzo samotna. Wszystkie złe uczucia zmieniała w coś pożytecznego, na przykład ćwiczenia fizyczne. Gdy jej babcia umarła, została z ciotką. Wtedy właśnie zaczęła wyładowywać złość, trenując walkę mieczem. Tych negatywnych emocji było całkiem sporo, nic dziwnego, że Nel tak doskonale włada tą bronią. W wolnych chwilach czyta książki. W ten sposób wypełnia „pustkę” w sobie. Jest bardzo uparta. Nigdy się nie poddaje i nie uznaje porażek. Gdy wyznaczy sobie jakiś cel, wciąż będzie próbowała go osiągnąć. Stara się nie myśleć o tym, co będzie, gdy jej się nie uda. Wiara w siebie pomaga jej również w szkole. Często się zgłasza i nie przejmuje się tym, co myślą o niej inni. W końcu co oni o niej wiedzą? Uwielbia  jeść  jogurty
i pić sok pomarańczowy. Jej charakter jest dość zmienny, ale na pewno ciekawy, barwny i warty bliższego poznania. Dziewczyna wydaję się być niedostępna, co niekoniecznie jest prawdą. Jeśli uzna, że można Ci zaufać (prawie niewykonalne), to chętnie opowie o sobie coś więcej. Codzienne zajęcia gimnastyczne sprawił, że Neriel jest niezwykle zwinna, co podczas walk jest bardzo przydatne. Książki dały jej dużą wiedzę, bogate słownictwo i pozwoliły, choć na chwilę zapomnieć o troskach codziennego życia. Opieka nad babcią nauczyła ją cierpliwości i odpowiedzialności. Wszystkie te cechy tworzą wyjątkową osobę, jaką jest Neriel Sonozaki.

                     Zwierzęta są lepsze od ludzi...

Neriel zawsze kochała zwierzęta, zarówno te małe, jak i te duże. Jej ulubionymi są koty i konie. Jako dziecko uczęszczała na lekcje jazdy konnej, ale po dość poważnym wypadku, jej rodzice zabronili jej dalej jeździć. W tym czasie miała również ślicznego kota syjamskiego - Lemon . Kotka zdechła w wieku dziesięciu lat. Była z nią prawie od urodzenia, więc Nel bardzo przeżyła jej stratę. W późniejszym czasie nie miała już innego pupila. Gdy jej babcia żyła, dziewczyna miała za dużo obowiązków, a po jej śmierci ciotka na to nie pozwalała. Odkąd pamięta, marzyła o posiadaniu kameleona. Niestety, jej mama uznała, że nie będzie trzymać w domu takiego „paskudztwa”. Za każdym razem, gdy widzi jakieś zwierzę, przygląda mu się z ciekawością. Uważa, że każde z nich (oprócz insektów) jest niezwykłe i w swego rodzaju piękne. Gdy napotka jakieś na ulicy lub w  parku nie przejmuje się tym, że jest brzydkie, brudne lub okaleczone. Zwierzęta nie oceniają nas po wyglądzie. Niezależnie od tego, jak szkaradni jesteśmy, zawsze darzą nas szacunkiem i miłością. Neriel stara się traktować je tak samo. W porównaniu do ludzi nic jej nie zrobiły i nie ma powodów, by je krzywdzić ani odrzucać.  Zawsze stara się im pomagać. Oczywiście na tyle, ile może. Szczególnie fascynują ją wilki. Uważa, że te zwierzęta są wyjątkowe. Potrafią być zarówno agresywne, jak i przyjacielskie. Darzą się nawzajem wielkim zaufaniem. Są takie  jak Neriel. Ona również ma dwa oblicza. Łatwo zobaczyć jej pierwsze, oschłe, nie miłe i tajemnicze. Znacznie trudniej dostrzec to drugie. Pokazuje je tylko nielicznym. Aby być w tej niewielkiej grupie trzeba zdobyć jej zaufanie .                                            

                                      

                         

                           

                              Ciekawostki 

     ♦ Nel nie lubi rozmawiać o swoje przeszłości.
     ♦ Uwielbia owoce. Szczególnie mandarynki i         truskawki
     ♦ Lubi rozmawiać o mitycznych stworzeniach.
     ♦ Jest bardzo oczytana.
     ♦ Kocha muzykę.
     ♦ Przez jedenaście lat chodziła na zajęcia              gimnastyczne.
     ♦ Ma klaustrofobię.
     ♦ Gra na gitarze elektrycznej.
     ♦ Neriel jest naprawdę wysoka.
     ♦ Często się rumieni.
     ♦ Uzależniona od soku pomarańczowego...