Od Gemmei do Iwis

Swe jaskrawozielone, spore oczka wlepiła w nią, jakby coś analizując. Kwiecień znajdował się już na jej kapeluszu, a swoje żółte ślepie wbijał w Iwis, jakoby ostrza. Fakt, Gemmei nie była rada z powodu odmowy jej przepysznych ciasteczek z żabek i herbatki z czarnego kota, niemniej jednak chciała poznać nową osobę. Dlaczego więc dziewczyna tak prędko postanowiła ją opuścić. W oczach niebieskowłosej tkwiła prośba, jak i szaleństwo. Przecież to było do przewidzenia, że zwykła rozmowa nie będzie tu normalna.
- Proszę, proszę, proszę, proszę, proszę! Zostań Iwisiu. - wymamrotała radosnym, ale jakże irytującym już zapewne w owej chwili głosikiem.
Z każdym słowem, pociągała dziewczynę w tył, wgłąb swojego pokoju. Wyglądała niczym małe dziecko potrzebujące towarzystwa innego niż odwiecznego przyjaciela.
- Iwisia nam opowie o tym miejscu, wiesz Kwietniu? - zachichotała Kagune, decydującym wzrokiem spoglądając na przybyszkę.
Jakby nie patrzeć blondynka po prostu nie miała wyboru. Gemmei zakołowała się w miejscu sadzając przy tym Kwietnia na krzesełku, a sama układając nogę na nodze zasiadła na parapecie okna. Wyczekująco patrzyła na Iwis. Niespodziewanym ruchem zza tasiemki kapelusza wyjęła widelec jakim rzuciła w drzwi, tuż obok gościa. Nieprawdopodobne było jednak to, że trafiła w zamek drzwi, który się zamknął. " Bis! Bis! " krzyczał biały królik skacząc rozradowany po stoliku. Gemmei jednak skarciła go, że takowe zachowanie nie jest prawidłowe przy nowopoznanych osobach.
- Iwisiu opowiadaj nam! - ponagliła ją z uśmiechem.
Dziewczyna wręcz nie mogła wysiedzieć z niecierpliwości. Kiedy Iwis otwierała usta, by móc się zdezorientowana jakkolwiek odezwać, wyjęła natychmiast telefon, śląc wiadomość do kogoś dla Gemmei nieznajomego. Jeszcze. W oczkach niebieskowłosej zawitał gniew. Poczuła się odrzucona przez nową znajomą.

- Iwisiu to nie kulturalne. Nie używaj elektroniki w gościach. - rzuciła nieco poddenerwowanym już tonem głosu.

< Żaden problem, postaram się rozbudować fabułę. >