Ayato do Osamu

Profil | Statystyki | Opowiadania

- To moja słodka tajemnica! - po tych słowach nieznajomy stał się dla Ayato jeszcze bardziej podejrzany. Wszystkie te rzeczy, które wie o nim; imię, miejsce zamieszkania.. Czy może wiedzieć więcej? Prawdopodobnie. Nigdy w swoim życiu jeszcze nie spotkał się z kimś kto na pierwszy rzut oka wie wszystko. No chyba, że Sherlock Holmes, ale to tylko jeden wyjątek. Może widział jego papiery? Nie, na pewno nie. Przecież musiałby się dostać do pokoju dyrektora kiedy tego nie ma.. Potrząsnął głową. Poszedł za nim. W głowie z każdą sekundą miał coraz więcej pytań. A podstawowe to jak ma na imię? Później to jakoś z niego wyciągnie. Westchnął. Gdy już doszedł na piętro na którym mieszkał, on stał już pod drzwiami i grzebał coś w oknie. Ayato przyglądał się mu co on robi, ale na jego widok przestał. Z kieszeni wyciągnął klucze. Całkiem zapomniał o pająku przed drzwiami. Gdy je otworzył i zobaczył pająka natychmiastowo odskoczył.
- Arachnofobia? - spytał. Ayato tylko kiwnął głową. Blondyn wszedł do środka jakby nigdy nic, wziął chusteczkę i wziął do niej pająka. Ayato niepewnie wszedł do środka obawiając się, że blondyn rzuci tą chusteczką z pająkiem w niego. To było by straszne. Oczywiście tylko dla niego. Chłopak uśmiechnął się i wyrzucił chusteczkę do kosza. Ayato odetchnął z ulgą.
- No, no masz tu czyściej.. - mruknął rozglądając się po mieszkaniu. Zaczął się panoszyć i szperać w szafkach. Dobrze, że ubrań nie trzyma w szafkach tylko gdzie indziej. Usiadł sobie na łóżku i patrzył co on robi. Obawiał się go nieco i czego on może chcieć szukać?
- Nie masz soku pomarańczowego? - spytał błagalnym głosem.
- Cóż.. Miałem iść kupić coś do jedzenia.. Mam w sumie trochę pieniędzy.. - zamyślił się.
- No dobra.. Dzisiaj Ci daruję sok.. Ale nie myśl sobie, że zapomnę! - wykrzyknął dając mu do zrozumienia, że powinien koniecznie kupić sok pomarańczowy.

<<Osamu-kuuun..? Pisanie przed szkołą jest ciężkie.. :3>>